|
|
||
W 1864 r. wstapil do seminarium w Brescii, do którego uczeszczal takze jego brat Giulio. W tym okresie ulegl wypadkowi, który spowodowal, ze do konca zycia utykal. W 1870 r. Archaniol Tadini przyjal swiecenia kaplanskie, po czym ciezko zachorowal. Z tego powodu pierwszy rok kaplanstwa spedzil w domu rodzinnym. W latach 1871-1873 byl wikariuszem w górskiej miejscowosci Lodrino, a nastepnie kustoszem sanktuarium Santa Maria della Noce kolo Brescii. W obu parafiach byl równiez nauczycielem w szkole podstawowej. W swoim zyciu kaplanskim wyróznial sie szczególna miloscia dla najbardziej potrzebujacych. Gdy wielka powódz pozbawila wielu parafian dachu nad glowa, ks. Tadini znalazl dla nich schronienie i zorganizowal stolówke, w której przygotowywano codziennie 300 posilków. W 1885 r. ks. Tadini przeniósl sie do parafii w Botticino Sera, a po dwóch latach mianowano go jej proboszczem. W posludze duszpasterskiej skupial uwage na nowych formach ubóstwa, które pojawily sie w okresie rewolucji przemyslowej oraz na poglebianiu zycia duchowego parafian. Z jego inicjatywy powstal przy parafii chór, zespól muzyczny i rózne wspólnoty religijne. Zalozyl równiez Robotnicze Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy, które otaczalo opieka chorych, stars zych i ofiary wypadków przy pracy oraz stawalo w obronie ich praw. Szczególna opieka sluga Bozy otaczal mlode robotnice, których polozenie bylo wówczas najtrudniejsze. Z mysla o nich w latach 1891-1895, dzialajac w duchu encykliki Leona XIII Rerum novarum, zaprojektowal i wybudowal przedzalnie, przeznaczajac na ten cel swoja czesc majatku rodzinnego. Po trzech latach zakupil przylegly do przedzalni dom, w którym zamieszkaly siostry z zalozonego przez niego Zgromadzenia Sióstr Robotnic Swietego Domu Nazaretanskiego. Zakonnice pracowaly w fabrykach i otaczaly opieka religijna robotnice, zwlaszcza mlode. Zgromadzeniu przyswiecal ideal pokornego i pracowitego zycia Swietej Rodziny z Nazaretu.Sluga Bozy byl dla swoich podopiecznych dobrym i milujacym ojcem, gorliwym kaznodzieja i duszpasterzem, który z wielka poboznoscia sprawowal sakramenty swiete. Mimo kalectwa, godzinami modlil sie na stojaco w kosciele. O jego glebokiej milosci do Boga mówia slowa ulozonej przez niego modlitwy: O mój dobry Jezu, (...) kocham Cie z calego serca, kocham Cie, kocham Cie ponad wszystko. W mym sercu, Jezu, wierze w Ciebie, kocham Cie, slysze Twój glos, uwielbiam Cie, kontempluje Cie w sw. Hostii, o Jezu. Jego duchowosc znamionowala pokora, kult Eucharystii, post i umilowanie modlitwy rózancowej.Zmarl 20 maja 1912 r. w Botticino Sera. opr. mg/mg http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TS/swieci/b_a_tadini.html La Fondazione Opoka č un organo della Conferenza
dellEpiscopato Polacco fondata il 5 giugno 1998. |
|||